Ależ proszę, Harry

Rzeźba dźwiękowa Romańczuka jest przewrotną inwersją koncepcji Harry’ego Bertoi. Gęsta sieć aluminiowych krążków, zawieszonych pod sufitem, po wprawieniu w ruch (przez otwarcie drzwi do pokoju) tworzy gęstą, mikroto nową chmurę ze stu rezonansów różnej długości i wysokości. Jednorodny dźwiękowo sonambient Bertoi rozszerzony został o składowe harmoniczne i sieć interwałów czasowych. Praca jest próbą powrotu do idei eksperymentu dźwiękowego tożsamego z fizyczną manipulacją źródłem dźwięku.

> kurator: Daniel Brożek